Hani bir söz var ya çok gülen insanlar en çok acı çekenlerdir yada bunun gibi bir şeydi tam hatırlamıyorum ben o sözü tam anlamıyla yaşıyorum.Yüzümde hep bi gülümseme var sorsan dünya umrunda olmayan hep eğlence,espri hayatı tadında yaşayan biri hatta geçen bi arkadaşım geldi seni tanımıyor olsam delirdiğini düşünürdüm dedi bir insan hep pozitif hep güler yüzlü nasıl olurmuş.Bal gibi de oluyo yaşadığın acıları başkalarına yansıtıp onları üzmenin ne anlamı var ki kendi içinde yaşayıp hep o yüzündeki tebessümle hatırlanmak varken.Ne demiş şair Sen şarkılar söyle içinden boşverrr (ne alaka bende bilmiyorum içimden geldi )

Ben küçükken aşık insanlara hep aptal gözüyle bakardım,İlk okuldayken sevgilisi olan insanlarla dalga geçerdim kendinden daha fazla sevilir mi bir başkası aptal olmayın derdim.Şimdi büyüdüm hala aşık insanların aptal olduklarını düşünüyorum ama sanırım bende o dalga geçtiğim insanlardan biri oldum.

Yapılan hataları kolay kolay affedemeyen bir insandım ben,affetsem bile hep içimde kalırdı hiç unutmazdım. -dım diyorum çünkü tüm bunlar onunla tanışana kadarmış yaptığı hataların çoğunu görmezden geldim.Söyledikleri yüzünden insanlara soğuk davranıp günlerce konuşmayan ben,üst üste hatalar yapan beni günlerce ağlatan insanı sadece bi özürle affettim bu aşk mı aptallık mı adı her neyse bu şey yüzünden kendimi affedemiyorum.Kendimden daha fazla değer verip haketmediği halde birini bu kadar sevmeyi kabullenemiyorum. 

Hani her erkeğin hayatında onu etkileyen hayatında izler bırakan bir kadın vardır ya hani birbirlerini çok severler çok mutlu olurlar ama sonra herhangi bir nedenden dolayı ayrılırlar sonra erkek o kızı hiç unutamaz hep aklına gelir artık kimseye güvenemez,sanki bir daha kimseyi öyle sevemeyekmiş gibi gelir sanki kimse onun gibi huzur vermeyecekmiş gibi yada güvenemez kimseye o da bir gün bırakıp gider diye işte bende öyle bi adama aşık oldum. Önceleri bu kızdan haberim yoktu ben bu adamla ilgili hayaller kuruyorum nasıl mutlu olacağımızı birlikte çok iyi zaman geçirebileceğimizi falan düşünüyorum peki ya o? O adam geçmişe o kadar takılı ki beni görmesini beklemiyorum bile zaten hangi kız bir bşkasının yerine geçmek ister kii? Hadi geçmek istedi diyelim onun gibi olabilir mi olamaz tabi.. Bazen diyorum ki keşke yanlış zaman olmasaydı belki başka bir yerde başka bir zamanda tanışmış olsak her şey farklı olurdu belki mutluluğa dair bir şansım olurdu ama keşkeler var olanı değiştirmiyor. Bunları yazma amacım neydi bilmiyorum neyse uzatmaya gerek yok sanırım sadece öylesine bir şey dicektim